YouTube

Joe Dassin - Le Café des Trois Colombes

PrintCamiel Bouchier , , , 0

quidquid latine dictum sit altum videtur

Frans vloeit niet altijd naar Nederlands. Het kan ook omgekeerd. Of dat goed nieuws is laat ik in het midden. In 1976 zingt Joe Dassin 'Le Café des Trois Colombes'. Een bewerking van godbetert "'t Kleine Café aan de Haven" van Pierre Kartner, aka Vader Abraham..


Nancy en hiver, une neige mouillée
Une fille entre dans un café.
Moi, je bois mon verre, elle s'installe à côté
Je ne sais pas comment l'aborder.
La pluie, le beau temps, ça n'a rien de génial
Mais c'est bien pour forcer son étoile.
Puis vient le moment où l'on parle de soi
Et la neige a fondu sous nos pas.

On s'est connus au café des trois colombes,
Aux rendez-vous des amours sans abri.
On était bien, on se sentait seuls au monde,
On n'avait rien, mais on avait toute la vie.

Nancy au printemps, ça ressemble au Midi.
Elle m'aime et je l'aime aussi,
On marche en parlant, on refait la philo.
Je la prends mille fois en photo,
Les petits bistrots tout autour de la place
Au soleil ont sorti leurs terrasses.
Mais il y avait trop de lumière et de bruit,
On attendait qu'arrive la nuit.

On se voyait au café des trois colombes
Aux rendez-vous des amours sans abri.
On était bien, on se sentait seuls au monde,
On n'avait rien, mais on avait toute la vie.

Nancy, c'est trés loin, c'est au bout de la terre
Ça s'éloigne à chaque anniversaire.
Mais j'en suis certain, mes chagrins s'en souviennent
Le bonheur passait par la Lorraine
Il s'en est allé suivre d'autres chemins
Qui ne croisent pas souvent les miens.
Je t'ai oubliée, mais c'est plus fort que moi
Il m'arrive de penser à toi.

On se voyait au café des trois colombes
Aux rendez-vous des amours sans abri.
On était bien, on se sentait seuls au monde,
On n'avait rien, mais on avait toute la vie.

YouTube

De avondzon valt over straten en pleinen
De gouden zon zakt in de stad
En mensen die moe in hun huizen verdwijnen
Ze hebben de dag weer gehad
De neonreclame die knipoogt langs ramen
Het motregent zachtjes op straat
De stad lijkt gestorven, toch klinkt er muziek
Uit een deur die nog wijd openstaat

Daar in dat kleine cafe aan de haven
Daar zijn de mensen gelijk en tevree
Daar in dat kleine cafe aan de haven
Daar telt je geld of wie je bent niet meer mee

De toog is van koper, toch ligt er geen loper
De voetbalclub hangt aan de muur
De trekkast die maakt meer lawaai dan de jukebox
Een pilsje dat is-t-er niet duur
Een mens is daar mens, rijk of arm, 't is daar warm
Geen monsieur of madam maar WC
Maar 't glas is gespoeld in 't helderste water
Ja 't is daar een heel goed cafe

Daar in dat kleine cafe aan de haven
Daar zijn de mensen gelijk en tevree
Daar in dat kleine cafe aan de haven
Daar telt je geld of wie je bent niet meer mee

De wereldproblemen die zijn tussen twee glazen
Bier opgelost voor altijd
Op de rand van een bierviltje staat daar je rekening
Of je staat in 't krijt
Het enige wat je aan eten kunt krijgen
Dat is daar 'n hardgekookt ei
De mensen die zijn daar gelukkig gewoon
Ja de mensen die zijn daar nog blij

Daar in dat kleine cafe aan de haven
Daar zijn de mensen gelijk en tevree
Daar in dat kleine cafe aan de haven
Daar telt je geld of wie je bent niet meer mee

Daar in dat kleine cafe aan de haven
Daar zijn de mensen gelijk en tevree
Daar in dat kleine cafe aan de haven
Daar telt je geld of wie je bent niet meer mee

Daar in dat kleine cafe aan de haven
Daar zijn de mensen gelijk...

Geen reacties op “Joe Dassin - Le Café des Trois Colombes”


    Laat een reactie na